donderdag, februari 16, 2006

 

Foto's Venezuela

Adriaan heeft zich twee dagen opgesloten in huis om niet te hoeven meemaken hoe koud het is buiten en heeft vervolgens toen hij toch een keer naar buiten moest gelijk de Lonely Planet South America gekocht...

Judith liep tijdens het eerste college op de universiteit met een grote grijns op haar kop omdat het leuk is zo bruin te zijn en in een warm land te zijn geweest terwijl het hier winter is.

De komende dagen gaan we ons best doen om hier op te schrijven wat we van onze reis en het WSF vonden. Verder gaan we kijken hoe we hier zoveel mogelijk nuttige info kwijt kunnen voor mensen die ook naar Venezuela gaan of daar over nadenken.

Voor nu wat foto's...

Coro



Links is het busstation (terminal del pasajeros) van Coro. Hier hebben we wat nachtelijke uurtjes doorgebracht toen we midden in de nacht vanuit Caracas in Coro aankwamen en besloten dat het busstation een betere wachtplaats was tot het licht werd. De foto in het midden en rechts zijn voorbeelden van de oude, koloniale architectuur.


De straten in Coro rijden vol met oude Amerikaanse auto's (links). In een winkel werden deze Chavez poppen verkocht. We hebben ze alleen nog gezien tijdens het WSF. Hij zegt iets met imperialisme, nou ja, dat zegt Chavez ook altijd.

Wereld Sociaal Forum, Caracas



Dit was de eerste assembly die we meemaakten op het Youth Camp Vinicio Adames. Op zo'n assembly wordt de gang van zaken in het kamp besproken en worden er pogingen tot zelfregulering gedaan. Vinicio lag op 30 minuten rijden van het centrum en lag in de bergen. Het was er wel erg mooi. De avond daarvoor waren we er in het donker afgezet, nadat we ons bij het Poliedro ver van het centrum en Vinicio hadden geregistreerd. We keken in een donker bos en daar moesten de tenten worden opgezet, maar niet voordat we de bureaucratie hadden doorlopen.. Het kamp in het midden is niet Vinicio Adames maar Los Caobos. Dat was in het centrum. Hier was de situatie heel anders als in de bergen. Hier was wel licht bij de douches, hier zaten wel grote delegaties, hier waren wel meer eettentjes. Maar ja Los Caobos was ook zichtbaar voor iedereen. Het probleem was dat continue bij verhalen over Vinicio foto's van Los Caobos werden gezet.



Door het hele land zijn er muurschilderingen te vinden. Op de foto links wordt er net eentje gemaakt.

Mérida





De enige reden om naar Mérida te gaan: de Teleferico en de adventure tours die je kan doen als je het geld ervoor over hebt (een dag all in kostte 250.000 pp). De Teleferico was geweldig. De laatste foto is op weg naar Mucuchies gemaakt toen we er tevroeg zijn uitgestapt. Het uitzicht was het waard.

Chichiriviche/ Cayo Muerto






Chichiriviche zelf is een slaperig stadje met veel vergane glorie. Voor witte stranden moet je ook niet in het dorpje zelf zijn. Wel is het een plek om te relaxen na een lange reis. Links boven is een busje (por puesto) waar we mee zijn gereden. Iedere bus heeft muziek en hoe meer boxen hoe beter. De cd-speler ligt in de hangmat...De straatjes in Chichiriviche zien er erg Caraibisch uit, tenminste zoals je het je voorstelt. Maar een paar wegen zijn geasfalteerd. De foto rechts is van een bananenwagen, een fenomeen dat we vaker hebben gezien in Venezuela. Deze wagens met geluidsinstallatie rijden door de straten al roepen om hun bananen te verkopen. Onder is op het eilandje Cayo Muerto. In het midden zie je de lokale roofvogel en rechts het verjaardagsmaal voor Judith.

vrijdag, februari 10, 2006

 

Rotterdam 1

Hoi vrienden,
wij zijn weer thuis in Rotterdam na bijna 4 weken. Maar wees niet bang we zullen nog foto's op onze blogger.Dus kom gerust nog eens kijken...

Een andere wereld is mogenlijk!
Judith en Adriaan

Dear Friends,
we are back in Rotterdam, we are gone the WSF Caracas this week. Also we will place of Venezuela en the WSF op this blogger..

Another world is possible!
Judith and Adriaan

woensdag, februari 08, 2006

 

Chichiriviche 2

We hebben dus drie dagen op een eilandje net voor de kust van Chichiriviche gezeten... Zaterdagochtend bracht een oud mannetje ons met een bootje naar de het eilandje Cayo Muerto. De oversteek kost 30.000 Bs die betaald moest worden bij een huisje bij de stijger. In ruil daarvoor kreeg je een papiertje waarop stond wie je schipper was, waar je heen moest en wanneer terug.

Het eilandje is niet erg groot, het heeft witte stranden, palmbomen en blauwe zee. In het weekend komt de lokale bevolking er genieten van de zon. ´s Nachts na de laatste boot is het er erg rustig, wij waren de enige campeerders samen met een drietal anderen.

Als al de standgasten weg zijn komen de krabbetjes tevoorschijn. Honderden licht gekleurde krabbetjes komen dan uit hun holletjes en gaan aan de wandel. Ook ´s nachts zijn ze actief zo merkten we de eerste nacht toen Judith wakker werd van gekrab aan de tent. Het bleek een grote krab te zijn.

Op het eiland verkopen ze overdag allerlei spulletjes, zoals oesters die ze opgedoken hebben uit de zee. Gelukkig waren er overdag twee eettentjes open, zodat we papas con queso (patat met kaas) konden eten. Tenminste, als je de vliegen wist weg te jagen die in grote getalen aanwezig waren op het eiland.

Maandag hebben we Judith´s verjaardag gevierd met een feestmaal van perzik uit blik en een biertje bij het licht van een gasbrander.

Dinsdag zijn we in de ochtend vertrokken en stonden we een paar uur later weer op La Bandera, het busstation van Caracas. We gaan nog even bij-eten en de laatste dingen doen en dan gaan we morgenochtend naar het vliegveld...en terug naar het koude Nederland. De truien en mutsen liggen al klaar die straks de korte broek gaan vervangen

vrijdag, februari 03, 2006

 

Chichiriviche 1

Na wat omzwervingen zijn we nu in Chichiriviche (ch spreek je uit als tsj en ja zo heet het echt). Woensdagavond hebben we de bus gepakt in Mérida naar Caracas en zijn we in Valencia uitgestapt. Onderweg werden onze paspoorten voor het eerst gecontroleerd bij één van de vele checkpoints op de snelwegen. In Valencia troffen we een compleet leeg busstation aan, met in de straten daarbuiten alle busjes. Nu hadden zelfs de Venezuelanen moeite om de juiste bus te vinden. Vanuit Valencia zijn we naar Puerto Cabello gegaan. Het plan was om vanuit daar door te reizen naar een strand ten oosten. Uiteindelijk hebben we er na lang zoeken alleen gepind en hebben we de bus naar hier gepakt. Puerto Cabello en de omgeving leek ons niet de beste plek voor de strandvakantie. Richting Chichiriviche rij je langs de kust met stranden, palmbomen en nieuw aangelegde, zwaar beveiligde vakantieappartementen. Mensen die er al wonen moeten wijken voor nieuwe vakantieparadijzen. Meer in de buurt van dit plaatsje rij je langs moerassig gebied. We hebben flamingo´s gezien! Zo´n reis kost bijna niks, we zijn 2 uur onderweg geweest van Puerto Cabello naar hier en waren 10.000 met ons tweeën kwijt (3,30 euro).

We zitten in Posada Villa Gregoria. Het is een leuk en ruim hotelletje met twee verdiepingen. Op de gang hangen hangmatten.

Morgenochtend (zaterdag) gaan we naar dit kleine eilandje hier net voor de kust. Daar blijven we tot en met dinsdagochtend. We nemen onze tent mee, genoeg drinken en eten en we kunnen daar avondeten kopen. Daar gaan we lekker op het strand liggen en snorkelen bij het koraal. We zijn dus ff niet in staat om achter internet te zitten.

Daarna gaan we terug naar Caracas.

woensdag, februari 01, 2006

 

Mérida 3 Teleferico

Gisteren zijn we naar Mucuchies geweest, een dorpje dat in de reisgidsen als interessant staat aangemerkt voor de kenmerkende Andes-bouw van de huisjes. Met een busje reden we vanaf de busterminal die kant op. Na een heel lange slingerweg werd er tegen ons iets geroepen en dus stapten we uit...We waren afgezet bij een dorpje met drie huizen en het heette iets van Mu...Dit was niet Mucuchies! Maar we hebben erg genoten van het uitzicht al lopend op weg naar Mucuchies. Dit was meteen het hoogtepunt van de lange reis, omdat er in het dorpje niet veel te zien en te doen was.


Vandaag hebben we eindelijk kunnen doen waar we voor naar Mérida zijn gekomen. We zijn met de kabelbaan omhoog gegaan naar 4765 meter. De kabelbaan bestaat uit vier stations waartussen gondels op en neer gaan. De eerste twee delen gaan over eindeloze bossen. Vanaf het derde station gaat de kabelbaan over hoogvlaktes met rotsen, vennetjes en de planten hierboven. We hebben weer een vriendje gemaakt. Op de terugweg wilde een jongetje met ons praten, maar z´n Engels was niet zo goed en ons Spaans al helemaal niet, dus nam z´n moeder de rol van tolk op zich.

We hebben in Mérida lekker gegeten bij verschillende vegetarische restaurantjes. Zeker voor ons omdat er zo weinig vegetarisch eten is, is het belangrijk om tussen de middag te eten, dan wordt de hoofdmaaltijd geserveerd.

Vanavond vertrekken we naar de Maracay en van daaruit naar de kustplaats Puerto Cabello. Onze laatste stop voor we het vliegtuig in Caracas moeten halen...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

eXTReMe Tracker