vrijdag, januari 20, 2006

 

Coro dag 2 Schoenen vol zand


We zijn net terug van de Medanos de Coro, de woestijn ten noorden van de stad. Om daar te komen moesten we met een lokale bus. Je hebt hier allemaal busmaatschappijen die een eigen route rijden (tenminste, voor zover we het nu snappen). Wij moesten de Carabobo hebben. De halte is langs de straat, er staan geen haltebordjes, maar iedereen staat er te wachten en er stopppen bussen. Je gaat er dus bij staan, stapt in en je gaat zitten. Vervolgens stap je uit waar je moet zijn. Je betaalt een vaste prijs afhankelijk van of het een A, B of C bus is en die reken je af bij de persoon die tijden de rit in de deuropening staat. De LP (Lonely Planet) zei dat we bij het nationale monument moesten uitstappen. Gelukkig is het een erg groot monument, dus stonden we direct voor de ingang van het Nationaal Park. Het lijkt een soort recreatiegebied met allerlei huisjes en sportfaciliteiten. Na een stukje lopen beginnen de duinen. Overal is zand en wat struikachtige begroeiing , vanaf hoge zandduinen kan je de omgeving goed zien. We hebben een paar condor achtige vogels gezien.

Gisteren hebben we de toeristische route door de stad gedaan. Er waren nog erg veel mooie plekken die ons niet eerder waren opgevallen. De huizen hebben prachtige kleuren. Verder zijn we in het museum voor moderne kunst geweest, waar wat foto┬┤s van de stad te zien waren. Het was vooral grappig om in het gastenboek te zien welke buitenlanders er allemaal waren in de stad.

Gisteravond onze jacht op vegetarisch eten voortgezet. Eergisteren hebben we bij een pizzaria gegeten en gister dus weer bij een andere. Maar voor het ontbijt en de lunch hebben we wel een super plek gevonden: een vegetarisch eettentje. Ze verkopen er dingen gemaakt van maisdeeg, gevuld met kaas en vruchtensap. Het probleem is dat we de eerste dag in Coro de meest lekkere hebben genomen (met aanwijzen wat je wil hebben bij iemand anders die het ook heeft kom je ver) en we nu niet meer weten welke het was! Dus proberen we alle smaken maar...


Na terugkomst een biertje gedronken in de tuin van de posada. Het jonge katje dat er is, vindt ons en vooral onze spullen zoals een pen, drop en door een reisgids bladerende mensen leuk.





<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

eXTReMe Tracker