dinsdag, januari 31, 2006

 

Merida 2 - wat gebeurt er aan het thuisfront...

Even een half uurtje nieuws lezen ingelast vanavond, lees je dat de Nationale Alliantie in Rotterdam in burka stemmen probeert te winnen en dat ´we´ naar Uruzgan gaan, omdat de PvdA hoogstwaarschijnlijk om is.

...

We waren al rood van de zon, nu ook van woede!

Deze zogenaamde wederopbouwmissie is net zoiets als zeggen op dat militair wapentuig op een WSF ook met vrede te maken kan hebben.

Vanuit hier wensen we iedereen veel sterkte in de strijd, nog een tijdje en we vechten weer mee in Nederland!!

zondag, januari 29, 2006

 

Mérida 1

Na 12 uur in de bus zijn we nu in Mérida in de Andes. We hebben een posada gevonden en als eerste met warm water gedoucht. Wat zijn wij schoon!!

Maar eerst het laatste deel van het WSF. Voor ons is het WSF geslaagd. Niet omdat we naar een geweldige speech van Ome Hugo hebben geluisterd of vanwege de goede seminars (die we erg weinig bezocht hebben door allerlei omstandigheden zoals tent verhuizen, onrecht aan de kaak stellen, vega eten vinden, beetje ziek zijn (J)), maar vanwege de interessante mensen die we ontmoet hebben (we hebben er een aantal goede vrienden aan overgehouden). Vanwege de momenten waarop je elkaar kunt helpen met kleine dingen zoals een kop Hollandse Max Havelaar voor Colombianen of twee vuilniszakkken om iemands posters tegen de regen te beschermen. En vanwege de strijd die je samen probeert te voeren tegen dingen die ingaan tegen het idee achter het WSF. Misschien is dat waar veel meer waar een WSF over gaat. Misschien is dat kleinburgelijk, wij geloven van niet.

Wat we nog kunnen melden:

in onze zoektocht naar vegetarisch eten zijn we bij de Hare Krisna´s aanbeland op het Youth Camp in het centrum. De soep moest met mes en vork gegeten worden...

We hebben t-shirts kunnen kopen zonder Chavez, Che of Pol Pot(!!) erop...

het geen enkel probleem is als je je mobiel vergeten bent, in iedere stad zijn op straat ´beltafels´, hier liggen telefoons waar je mee kunt bellen...

We nu in ons hotel om 0900 PSV-Ado hebben kunnen kijken, live...

Terug naar nu. Mérida draait vooral rondom de Teleferico, de kabelbaan. Verder is het een klein stadje, het uitzicht op de bergen is super. De komende dagen gaan we naar een oud stadje in de bergen, met de kabelbaan mee en waarschijnlijk nog iets sportiefs. Daarna door naar de witte zandstranden.

donderdag, januari 26, 2006

 

Wereld Sociaal Forum Caracas 2 - This is our truth, tell me yours...

Waar te beginnen....

Dinsdag is het WSF echt van start gegaan met een demonstratie. De route liep door een rijk deel van de stad en we liepen van het centrum af. De demo eindigde op een groot nationaal plein. Tot onze grote verbazing moesten we langs een stel tanks lopen. Mensen poseerden vol trots bij de tanks. Dit was helemaal bizar als je bedenkt dat het thema van de demo was tegen oorlog en imperialisme. In de demo liepen niet veel grote groepen, behalve dan de Cubaanse delegatie in allemaal hetzelfde outfit. We schatten dat er zo´n 50.000 mensen waren. Na een paar Viva Forum Social Mundial uitroepen vanaf het podium zijn we maar weggegaan.

Woensdagmorgen heeft Adriaan de Argentijnse vrouw die verantwoordelijk is voor het Youth Camp Vinicio Adames rondgeleid over het kamp om te laten zien wat de situatie was. Omdat het sinds zaterdag regelmatig regent was het kamp veranderd in een modderpoel. Wij zijn zaterdagavond aangekomen op het kamp en toen was er nog niets. Nu zijn er douches, toiletten, meer drinkbaar water, winkeltjes waar je eten kan kopen. Er is echter nog veel mis. De winkeltjes hebben licht, het kamp niet. Daarom kunnen we ook niet douchen na 18.00, want dan is het te donker. Andere WSF´ers en grotere delegaties zitten in het Hilton (gratis?). Er is nog een tweede campsite in het centrum van de stad. Daar waren ze zondag al bezig met het aanleggen van douches, terwijl wij dat op de campsite die het eerst gevuld moest worden, nog niet hadden. Meer en meer wijst erop dat de leiders van het WSF een tweedeling bewerkstelligen. Dat is niet in het idee van het Forum! De mensen die het werk doen, zoals de Argentijnse vrouw doen hard hun best, maar lopen tegen muren op.

´s-Middags hadden we de plek gevonden om deze problemen aan de kaak te stellen. We gingen naar de grote meeting over de toekomst van het WSF. Deze begon al 3/4 uur te laat en toen mochten we daarom alleen vragen stellen op een briefje die de sprekers dan zouden beantwoorden in hun slotwoord. We konden dus geen verhaaltje doen, dan maar met het systeem werken en op papier twee kritische vragen stellen. Een over de tanks bij een anti-oorlogsdemo, een over de situatie in het kamp Vinicio Adames. De eerste vraag werd door een spreker beantwoord met: tanks kunnen ook vredig zijn. Bij de tweede vraag probeerde hij er makkelijk af te zijn door te zeggen dat jeugd belangrijk is en toen ging hij door met z´n blah blah verhaal. Dacht het niet, je gaat toch zeker antwoord geven op de vraag! ¨Show us that we are important,¨ riep Judith door de zaal, terwijl Adriaan ondertussen verhaal ging halen op het podium. We kregen applaus vanuit de zaal. En gelijk doken de persmuskieten op ons af. Onze Amerikaanse vrienden waren ondertussen bij ons komen staan omdat ze ook antwoord wilden. We kregen uiteindelijk geen antwoord, maar de goed nieuws show was doorbroken en we hadden enorm veel aandacht van de pers. Het debat eindigde om 15.30, maar wij stonden rond 17.00 pas weer buiten.

Vandaag zijn we met een groep verhuisd naar het tweede Youth Camp, omdat het dichterbij de bijeenkomsten is en omdat onze Amerikaanse en Braziliaanse kameraden ook gingen.

Nu gaan we ons best doen om hippies bang te maken. Hadden we net onze tent opgezet, komt er een hippie op ons af dat ze besloten hadden dat in hun gebied geen alcohol of cola gedronken mocht worden...Als dat geen imperialisme is...

For a songwriting friend, news about the WSF will follow soon.


maandag, januari 23, 2006

 

Wereld Sociaal Forum Caracas 1 - De Chavez show

Zaterdagmorgen zijn we uit Coro vertrokken. In de bus zat ook een jongen die vrijwilliger was op het WSF als vertaler Spaans-Engels. Omdat we dit keer overdag reisden konden we veel van het land zien. Net buiten Coro begon het duin landschap, vervolgens een savanah achtig iets, toen de stranden met palmbomen en daarna de bergen.

Eenmaal in Caracas hielp de jongen uit Coro ons aan een stadsbus naar La Bandera (het grote busstation). Vandaaruit pakten we de stadsbus naar Poliedro waar we ons moesten registreren voor het kamp. We hebben wel tien keer gedacht, waar gaan we helemaal heen. Maar we werden netjes afgezet en uitgezwaaid. Op Poliedro moest alles snel, snel. Na de inschrijving gingen we met een busje naar het park Vinicio Adames waar het Youth Camp is. Daar bleek dat er nog veel werk te verzetten was. We werden het bos ingestuurd en daar moest iedereen in het donker z´n tent opzetten. ´s Avonds was het wel gezellig bij het kampvuur.

De volgende morgen kwam heel het kamp bij elkaar om te bespreken wat er georganiseerd moest worden. De verantwoordelijke voor het kamp wilde eerst haar verhaal doen. We moesten begrijpen dat het WSF nog niet begonnen was en dat alles er zou komen. Dit lijkt vandaag al wat meer vorm te krijgen. Er zijn nu genoeg toiletten en douches.

Na de meeting zijn we met een groepje (Amerikanen, Brazilianen, Colombianen en een Venezuelaan) naar Caracas gegaan. Dat was een hele onderneming die we gelukkig niet meer hoeven te herhalen, omdat er nu gratis pendelbussen zijn. Eerst boodschappen gedaan bij Parque Central en toen naar park Los Coabos. We wilden wel is zien hoe dat park eruit ziet, omdat dat de tweede locatie is van het Youth Camp. Het is een groot, relaxed park. Op straat kwamen we een tafeltje van het Alternative Social Forum tegen. Hun posters hangen overal. We gaan ook daar maar is kijken.

We wilden daarna gaan kijken bij het concert dat gegeven werd op Av. Bolivar in het kader van het WSF, en kwamen toen in de Chavez show terrecht. De hele straat stond vol met stands van de regering. Het ministerie van Financien (die het WSF sponsort), de verschillende sociale projecten en...het leger...op een anti-oorlogsfestival als het WSF! Ze stonder er met jeeps met een anti-tank wapen. Verder was er overal Chavez merchandise. Het zag er allemaal erg gelikt uit. Er was echter niets te zien van de sociale beweging, zelfs geen stand van het WSF.

Voorzover we het nu gezien hebben lijkt het erop dat het WSF geworden is tot een Chavez show en het feestje van de middenklasse. Het Youth Camp zit ver buiten de stad, contact met de bevolking is onmogelijk daardoor. Mensen worden dwars door de stad gestuurd om te registeren daarvoor. Het lijkt er sterk op dat de jongeren hier niet gewenst zijn. Het WSF lijkt zo een tandeloze tijger te zijn geworden.

vrijdag, januari 20, 2006

 

Coro dag 2 Schoenen vol zand


We zijn net terug van de Medanos de Coro, de woestijn ten noorden van de stad. Om daar te komen moesten we met een lokale bus. Je hebt hier allemaal busmaatschappijen die een eigen route rijden (tenminste, voor zover we het nu snappen). Wij moesten de Carabobo hebben. De halte is langs de straat, er staan geen haltebordjes, maar iedereen staat er te wachten en er stopppen bussen. Je gaat er dus bij staan, stapt in en je gaat zitten. Vervolgens stap je uit waar je moet zijn. Je betaalt een vaste prijs afhankelijk van of het een A, B of C bus is en die reken je af bij de persoon die tijden de rit in de deuropening staat. De LP (Lonely Planet) zei dat we bij het nationale monument moesten uitstappen. Gelukkig is het een erg groot monument, dus stonden we direct voor de ingang van het Nationaal Park. Het lijkt een soort recreatiegebied met allerlei huisjes en sportfaciliteiten. Na een stukje lopen beginnen de duinen. Overal is zand en wat struikachtige begroeiing , vanaf hoge zandduinen kan je de omgeving goed zien. We hebben een paar condor achtige vogels gezien.

Gisteren hebben we de toeristische route door de stad gedaan. Er waren nog erg veel mooie plekken die ons niet eerder waren opgevallen. De huizen hebben prachtige kleuren. Verder zijn we in het museum voor moderne kunst geweest, waar wat foto´s van de stad te zien waren. Het was vooral grappig om in het gastenboek te zien welke buitenlanders er allemaal waren in de stad.

Gisteravond onze jacht op vegetarisch eten voortgezet. Eergisteren hebben we bij een pizzaria gegeten en gister dus weer bij een andere. Maar voor het ontbijt en de lunch hebben we wel een super plek gevonden: een vegetarisch eettentje. Ze verkopen er dingen gemaakt van maisdeeg, gevuld met kaas en vruchtensap. Het probleem is dat we de eerste dag in Coro de meest lekkere hebben genomen (met aanwijzen wat je wil hebben bij iemand anders die het ook heeft kom je ver) en we nu niet meer weten welke het was! Dus proberen we alle smaken maar...


Na terugkomst een biertje gedronken in de tuin van de posada. Het jonge katje dat er is, vindt ons en vooral onze spullen zoals een pen, drop en door een reisgids bladerende mensen leuk.

donderdag, januari 19, 2006

 

Coro dag 1


Daar zij we dan!!

We zitten op dit moment in Coro. Gisteren zijn we hier heel vroeg aangekomen na een lange reis. In totaal zijn we bijna 2 dagen aan het reizen geweest. Na een rustige vlucht vanuit Milaan zijn we op het vliegveld Bolivar in Caracas aangekomen rond 15.30. Het landen was echt prachtig, we vlogen laag over de zee en daarna over kleine huisjes die tegen de bergen waren gebouwd. We hebben ook nog nooit zoveel bomen gezien!

Op het vliegveld maakten we het plan om maar meteen door te gaan naar Valencia, maar er gingen helaas geen vluchten of bussen die kant op. We kwamen op dit idee omdat de brug tussen het vliegveld en de stad dreigt in te storten. Omdat alle bussen naar Caracas gingen zijn wij ook daar heen gegaan, dwars door de bergen. Al het verkeer vanaf het vliegveld moet over een slingerende twee baans weg. Bovenin rij je in de laag hangende wolken. Dit is niet echt een route voor mensen met wagenziekte. Dichterbij Caracas rij je door de barrio's. De huisjes zijn van steen met golfplaten bovenop. Ieder huisje heeft een klein lampje. Na ongeveer 3 uur kwamen we aan in het centrum van Caracas. We werden afgezet bij het metrostation Bellas Artes.

We hebben direct de metro naar de Terminal de Pasajeros bij La Bandera genomen. We wilden niet in Caracas opzoek naar een hotel zo laat, dus dan maar door als we toch al aan het reizen zijn. De busterminal ligt iets vanaf het metrostation. Zodra je binnenstapt, wordt je besprongen door tussenhandelaren die je in een bus willen hebben. Eerst maar even zelf kijken waar we moeten zijn...Uiteindelijk vonden we een bus naar Coro met een beetje hulp van een tussenhandelaar (iedereen moet z'n geld ergens mee verdienen). Die bus vertrok om 20.30. We zaten in een megaluxe bus, echt erg. Maar het kost bijna niks. De busreis duurde iets van 9 uur. En toen zaten we dus in Coro op het busstation...Daar hebben we een paar uur gewacht tot het licht werd en we naar de stad konden.

Eenmaal in Coro vonden we dankzij de LP een mooi hotel (posada).

Coro is een perfect stadje om te aclimatiseren. Het is er niet druk, het weer is lekker met soms een klein buitje. De eetzaakjes en restaurantjes zijn leuk. De mensen zijn heel relaxed en aardig. Verder houden ze hier van Chevrolette auto's, van die grote amerikaanse bakken.

Met de taal gaat het goed genoeg. Als je probeert om iets te zeggen dan proberen ze je te helpen. Het lastige is dat als je een zinnetje hebt ingestudeerd, ze ook wat terugzeggen waar je niks van snapt..



Vandaag zijn we nog even in de stad, morgen gaan we de woestijn in bij Coro. Net lazen we dat het Youth Camp al open is, dus waarschijnlijk vertrekken we zaterdag die kant op.

zondag, januari 15, 2006

 

Daar gaan we dan!

Het eerste stukje van mij op ons blogspot. Vandaag is het dan zo ver. We gaan naar Venezuela, wel eerst half Europa door maar toch. Met de trein gaan we naar Parijs. Judith vanuit Amsterdam en ik vanuit Rotterdam. Om 8 uur met de thalys vanuit Rotterdam, en dan om 11 aankomen op Parijs op Gare du Nord. Dinsdag vliegen we dan via Milaan Malpensa naar Caracas. De meest spullen hebben we nu klaar staan, klaar om te vertrekken naar een ver en warm land!
Een hoop dingen weten we nog niet, over het WSF hebben we nog best wel een hoop vragen. De plaats van het Youth Camp is al weer verandert. Gelukkig is het pas zaterdag, dus ze hebben nog wel effe de tijd om met een idee te komen. Als het net zo'n gaaf kamp wordt als tijdens G8alternatives, dan is het alleen maar mooi.

We zullen jullie de komende vier weken alles vertellen over Venezuela. Op naar een andere wereld, want Otro mundo es posible (in het Nederlands, een andere wereld in mogenlijk).

donderdag, januari 05, 2006

 

De overheid beslist...ook in Venezuela


Eindelijk weten we waar we zullen slapen tijdens het WSF. Het Youth Camp zal worden opgezet in Parque del Este in Caracas.

Tenminste...een paar seconde later check ik de site in het Spaans en daar staat dat er nogal wat gesteggel is over waar het kamp mag komen. Het Parque del Este is tevens een dierentuin en de ecologie zou te fragiel zijn om ons te kunnen ontvangen. Bovendien moeten de mensen van Caracas van het park gebruik kunnen maken. Het eerste plan, het youth camp zou in La Carlota zijn, het militaire vliegveld, maar dat vond de overheid achteraf toch geen goed idee. Nu wordt het misschien Los Caobos. De coördinator van het Youth Camp suggereert dat het gesteggel uit politieke motieven voortkomt en dat er vanaf het begin als dit soort dingen zijn.

Hmm, klinkt bekend. Net als het ESF in Londen waar pas op het laatste moment het Millennium Dome beschikbaar werd gesteld en als de protesten tegen de G8 in de zomer van 2005, toen G8alternatives in Niddrie de arbeiderswijk van Edinburgh, werd neergezet.

De vraag is waar deze problemen vandaan komen. De wijk waar het Youth Camp komt ziet eruit als een rijke buurt, die zitten niet te wachten op tienduizenden jonge anti-kapitalisten, milieu-actvisten etc. Degene die het daar voor het zeggen heeft zal daar naar luisteren en zit daar, ondanks Chavez, omdat hij die belangen vertegenwoordigt. Je zou je ook kunnen voorstellen dat de omwonenden er problemen mee hebben (veel mensen, schadelijk voor het park) en dat de lokale overheids functionarissen daarom het niet toestaan. Dit moet op te lossen zijn met goede gesprekken en samen een oplossing vinden. Een andere invalshoek is dat Chavez het Youth Camp toch niet zo erg steunt. Dit lijkt echter onwaarschijnlijk omdat er van het WSF gezegd dat het de Chavez show is en de mensen van de organisatie ook Chavista's zijn.

Uiteindelijk is de overwinning niet dat we afdwingen dat we ergens kunnen slapen. De overwinning zou moeten zijn dat we samen met de lokale bevolking iets ontzettends moois kunnen neerzetten, ondanks tegenwerkingen van welke kant dan ook.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

eXTReMe Tracker