donderdag, oktober 05, 2006

 

Venezuela vanuit de lucht

Caracas (vliegveld & WSF Youth Camp Vinicio Adames)







Coro



Chichiriviche & Cayo Muerto


donderdag, februari 16, 2006

 

Foto's Venezuela

Adriaan heeft zich twee dagen opgesloten in huis om niet te hoeven meemaken hoe koud het is buiten en heeft vervolgens toen hij toch een keer naar buiten moest gelijk de Lonely Planet South America gekocht...

Judith liep tijdens het eerste college op de universiteit met een grote grijns op haar kop omdat het leuk is zo bruin te zijn en in een warm land te zijn geweest terwijl het hier winter is.

De komende dagen gaan we ons best doen om hier op te schrijven wat we van onze reis en het WSF vonden. Verder gaan we kijken hoe we hier zoveel mogelijk nuttige info kwijt kunnen voor mensen die ook naar Venezuela gaan of daar over nadenken.

Voor nu wat foto's...

Coro



Links is het busstation (terminal del pasajeros) van Coro. Hier hebben we wat nachtelijke uurtjes doorgebracht toen we midden in de nacht vanuit Caracas in Coro aankwamen en besloten dat het busstation een betere wachtplaats was tot het licht werd. De foto in het midden en rechts zijn voorbeelden van de oude, koloniale architectuur.


De straten in Coro rijden vol met oude Amerikaanse auto's (links). In een winkel werden deze Chavez poppen verkocht. We hebben ze alleen nog gezien tijdens het WSF. Hij zegt iets met imperialisme, nou ja, dat zegt Chavez ook altijd.

Wereld Sociaal Forum, Caracas



Dit was de eerste assembly die we meemaakten op het Youth Camp Vinicio Adames. Op zo'n assembly wordt de gang van zaken in het kamp besproken en worden er pogingen tot zelfregulering gedaan. Vinicio lag op 30 minuten rijden van het centrum en lag in de bergen. Het was er wel erg mooi. De avond daarvoor waren we er in het donker afgezet, nadat we ons bij het Poliedro ver van het centrum en Vinicio hadden geregistreerd. We keken in een donker bos en daar moesten de tenten worden opgezet, maar niet voordat we de bureaucratie hadden doorlopen.. Het kamp in het midden is niet Vinicio Adames maar Los Caobos. Dat was in het centrum. Hier was de situatie heel anders als in de bergen. Hier was wel licht bij de douches, hier zaten wel grote delegaties, hier waren wel meer eettentjes. Maar ja Los Caobos was ook zichtbaar voor iedereen. Het probleem was dat continue bij verhalen over Vinicio foto's van Los Caobos werden gezet.



Door het hele land zijn er muurschilderingen te vinden. Op de foto links wordt er net eentje gemaakt.

Mérida





De enige reden om naar Mérida te gaan: de Teleferico en de adventure tours die je kan doen als je het geld ervoor over hebt (een dag all in kostte 250.000 pp). De Teleferico was geweldig. De laatste foto is op weg naar Mucuchies gemaakt toen we er tevroeg zijn uitgestapt. Het uitzicht was het waard.

Chichiriviche/ Cayo Muerto






Chichiriviche zelf is een slaperig stadje met veel vergane glorie. Voor witte stranden moet je ook niet in het dorpje zelf zijn. Wel is het een plek om te relaxen na een lange reis. Links boven is een busje (por puesto) waar we mee zijn gereden. Iedere bus heeft muziek en hoe meer boxen hoe beter. De cd-speler ligt in de hangmat...De straatjes in Chichiriviche zien er erg Caraibisch uit, tenminste zoals je het je voorstelt. Maar een paar wegen zijn geasfalteerd. De foto rechts is van een bananenwagen, een fenomeen dat we vaker hebben gezien in Venezuela. Deze wagens met geluidsinstallatie rijden door de straten al roepen om hun bananen te verkopen. Onder is op het eilandje Cayo Muerto. In het midden zie je de lokale roofvogel en rechts het verjaardagsmaal voor Judith.

vrijdag, februari 10, 2006

 

Rotterdam 1

Hoi vrienden,
wij zijn weer thuis in Rotterdam na bijna 4 weken. Maar wees niet bang we zullen nog foto's op onze blogger.Dus kom gerust nog eens kijken...

Een andere wereld is mogenlijk!
Judith en Adriaan

Dear Friends,
we are back in Rotterdam, we are gone the WSF Caracas this week. Also we will place of Venezuela en the WSF op this blogger..

Another world is possible!
Judith and Adriaan

woensdag, februari 08, 2006

 

Chichiriviche 2

We hebben dus drie dagen op een eilandje net voor de kust van Chichiriviche gezeten... Zaterdagochtend bracht een oud mannetje ons met een bootje naar de het eilandje Cayo Muerto. De oversteek kost 30.000 Bs die betaald moest worden bij een huisje bij de stijger. In ruil daarvoor kreeg je een papiertje waarop stond wie je schipper was, waar je heen moest en wanneer terug.

Het eilandje is niet erg groot, het heeft witte stranden, palmbomen en blauwe zee. In het weekend komt de lokale bevolking er genieten van de zon. ´s Nachts na de laatste boot is het er erg rustig, wij waren de enige campeerders samen met een drietal anderen.

Als al de standgasten weg zijn komen de krabbetjes tevoorschijn. Honderden licht gekleurde krabbetjes komen dan uit hun holletjes en gaan aan de wandel. Ook ´s nachts zijn ze actief zo merkten we de eerste nacht toen Judith wakker werd van gekrab aan de tent. Het bleek een grote krab te zijn.

Op het eiland verkopen ze overdag allerlei spulletjes, zoals oesters die ze opgedoken hebben uit de zee. Gelukkig waren er overdag twee eettentjes open, zodat we papas con queso (patat met kaas) konden eten. Tenminste, als je de vliegen wist weg te jagen die in grote getalen aanwezig waren op het eiland.

Maandag hebben we Judith´s verjaardag gevierd met een feestmaal van perzik uit blik en een biertje bij het licht van een gasbrander.

Dinsdag zijn we in de ochtend vertrokken en stonden we een paar uur later weer op La Bandera, het busstation van Caracas. We gaan nog even bij-eten en de laatste dingen doen en dan gaan we morgenochtend naar het vliegveld...en terug naar het koude Nederland. De truien en mutsen liggen al klaar die straks de korte broek gaan vervangen

vrijdag, februari 03, 2006

 

Chichiriviche 1

Na wat omzwervingen zijn we nu in Chichiriviche (ch spreek je uit als tsj en ja zo heet het echt). Woensdagavond hebben we de bus gepakt in Mérida naar Caracas en zijn we in Valencia uitgestapt. Onderweg werden onze paspoorten voor het eerst gecontroleerd bij één van de vele checkpoints op de snelwegen. In Valencia troffen we een compleet leeg busstation aan, met in de straten daarbuiten alle busjes. Nu hadden zelfs de Venezuelanen moeite om de juiste bus te vinden. Vanuit Valencia zijn we naar Puerto Cabello gegaan. Het plan was om vanuit daar door te reizen naar een strand ten oosten. Uiteindelijk hebben we er na lang zoeken alleen gepind en hebben we de bus naar hier gepakt. Puerto Cabello en de omgeving leek ons niet de beste plek voor de strandvakantie. Richting Chichiriviche rij je langs de kust met stranden, palmbomen en nieuw aangelegde, zwaar beveiligde vakantieappartementen. Mensen die er al wonen moeten wijken voor nieuwe vakantieparadijzen. Meer in de buurt van dit plaatsje rij je langs moerassig gebied. We hebben flamingo´s gezien! Zo´n reis kost bijna niks, we zijn 2 uur onderweg geweest van Puerto Cabello naar hier en waren 10.000 met ons tweeën kwijt (3,30 euro).

We zitten in Posada Villa Gregoria. Het is een leuk en ruim hotelletje met twee verdiepingen. Op de gang hangen hangmatten.

Morgenochtend (zaterdag) gaan we naar dit kleine eilandje hier net voor de kust. Daar blijven we tot en met dinsdagochtend. We nemen onze tent mee, genoeg drinken en eten en we kunnen daar avondeten kopen. Daar gaan we lekker op het strand liggen en snorkelen bij het koraal. We zijn dus ff niet in staat om achter internet te zitten.

Daarna gaan we terug naar Caracas.

woensdag, februari 01, 2006

 

Mérida 3 Teleferico

Gisteren zijn we naar Mucuchies geweest, een dorpje dat in de reisgidsen als interessant staat aangemerkt voor de kenmerkende Andes-bouw van de huisjes. Met een busje reden we vanaf de busterminal die kant op. Na een heel lange slingerweg werd er tegen ons iets geroepen en dus stapten we uit...We waren afgezet bij een dorpje met drie huizen en het heette iets van Mu...Dit was niet Mucuchies! Maar we hebben erg genoten van het uitzicht al lopend op weg naar Mucuchies. Dit was meteen het hoogtepunt van de lange reis, omdat er in het dorpje niet veel te zien en te doen was.


Vandaag hebben we eindelijk kunnen doen waar we voor naar Mérida zijn gekomen. We zijn met de kabelbaan omhoog gegaan naar 4765 meter. De kabelbaan bestaat uit vier stations waartussen gondels op en neer gaan. De eerste twee delen gaan over eindeloze bossen. Vanaf het derde station gaat de kabelbaan over hoogvlaktes met rotsen, vennetjes en de planten hierboven. We hebben weer een vriendje gemaakt. Op de terugweg wilde een jongetje met ons praten, maar z´n Engels was niet zo goed en ons Spaans al helemaal niet, dus nam z´n moeder de rol van tolk op zich.

We hebben in Mérida lekker gegeten bij verschillende vegetarische restaurantjes. Zeker voor ons omdat er zo weinig vegetarisch eten is, is het belangrijk om tussen de middag te eten, dan wordt de hoofdmaaltijd geserveerd.

Vanavond vertrekken we naar de Maracay en van daaruit naar de kustplaats Puerto Cabello. Onze laatste stop voor we het vliegtuig in Caracas moeten halen...

dinsdag, januari 31, 2006

 

Merida 2 - wat gebeurt er aan het thuisfront...

Even een half uurtje nieuws lezen ingelast vanavond, lees je dat de Nationale Alliantie in Rotterdam in burka stemmen probeert te winnen en dat ´we´ naar Uruzgan gaan, omdat de PvdA hoogstwaarschijnlijk om is.

...

We waren al rood van de zon, nu ook van woede!

Deze zogenaamde wederopbouwmissie is net zoiets als zeggen op dat militair wapentuig op een WSF ook met vrede te maken kan hebben.

Vanuit hier wensen we iedereen veel sterkte in de strijd, nog een tijdje en we vechten weer mee in Nederland!!

zondag, januari 29, 2006

 

Mérida 1

Na 12 uur in de bus zijn we nu in Mérida in de Andes. We hebben een posada gevonden en als eerste met warm water gedoucht. Wat zijn wij schoon!!

Maar eerst het laatste deel van het WSF. Voor ons is het WSF geslaagd. Niet omdat we naar een geweldige speech van Ome Hugo hebben geluisterd of vanwege de goede seminars (die we erg weinig bezocht hebben door allerlei omstandigheden zoals tent verhuizen, onrecht aan de kaak stellen, vega eten vinden, beetje ziek zijn (J)), maar vanwege de interessante mensen die we ontmoet hebben (we hebben er een aantal goede vrienden aan overgehouden). Vanwege de momenten waarop je elkaar kunt helpen met kleine dingen zoals een kop Hollandse Max Havelaar voor Colombianen of twee vuilniszakkken om iemands posters tegen de regen te beschermen. En vanwege de strijd die je samen probeert te voeren tegen dingen die ingaan tegen het idee achter het WSF. Misschien is dat waar veel meer waar een WSF over gaat. Misschien is dat kleinburgelijk, wij geloven van niet.

Wat we nog kunnen melden:

in onze zoektocht naar vegetarisch eten zijn we bij de Hare Krisna´s aanbeland op het Youth Camp in het centrum. De soep moest met mes en vork gegeten worden...

We hebben t-shirts kunnen kopen zonder Chavez, Che of Pol Pot(!!) erop...

het geen enkel probleem is als je je mobiel vergeten bent, in iedere stad zijn op straat ´beltafels´, hier liggen telefoons waar je mee kunt bellen...

We nu in ons hotel om 0900 PSV-Ado hebben kunnen kijken, live...

Terug naar nu. Mérida draait vooral rondom de Teleferico, de kabelbaan. Verder is het een klein stadje, het uitzicht op de bergen is super. De komende dagen gaan we naar een oud stadje in de bergen, met de kabelbaan mee en waarschijnlijk nog iets sportiefs. Daarna door naar de witte zandstranden.

donderdag, januari 26, 2006

 

Wereld Sociaal Forum Caracas 2 - This is our truth, tell me yours...

Waar te beginnen....

Dinsdag is het WSF echt van start gegaan met een demonstratie. De route liep door een rijk deel van de stad en we liepen van het centrum af. De demo eindigde op een groot nationaal plein. Tot onze grote verbazing moesten we langs een stel tanks lopen. Mensen poseerden vol trots bij de tanks. Dit was helemaal bizar als je bedenkt dat het thema van de demo was tegen oorlog en imperialisme. In de demo liepen niet veel grote groepen, behalve dan de Cubaanse delegatie in allemaal hetzelfde outfit. We schatten dat er zo´n 50.000 mensen waren. Na een paar Viva Forum Social Mundial uitroepen vanaf het podium zijn we maar weggegaan.

Woensdagmorgen heeft Adriaan de Argentijnse vrouw die verantwoordelijk is voor het Youth Camp Vinicio Adames rondgeleid over het kamp om te laten zien wat de situatie was. Omdat het sinds zaterdag regelmatig regent was het kamp veranderd in een modderpoel. Wij zijn zaterdagavond aangekomen op het kamp en toen was er nog niets. Nu zijn er douches, toiletten, meer drinkbaar water, winkeltjes waar je eten kan kopen. Er is echter nog veel mis. De winkeltjes hebben licht, het kamp niet. Daarom kunnen we ook niet douchen na 18.00, want dan is het te donker. Andere WSF´ers en grotere delegaties zitten in het Hilton (gratis?). Er is nog een tweede campsite in het centrum van de stad. Daar waren ze zondag al bezig met het aanleggen van douches, terwijl wij dat op de campsite die het eerst gevuld moest worden, nog niet hadden. Meer en meer wijst erop dat de leiders van het WSF een tweedeling bewerkstelligen. Dat is niet in het idee van het Forum! De mensen die het werk doen, zoals de Argentijnse vrouw doen hard hun best, maar lopen tegen muren op.

´s-Middags hadden we de plek gevonden om deze problemen aan de kaak te stellen. We gingen naar de grote meeting over de toekomst van het WSF. Deze begon al 3/4 uur te laat en toen mochten we daarom alleen vragen stellen op een briefje die de sprekers dan zouden beantwoorden in hun slotwoord. We konden dus geen verhaaltje doen, dan maar met het systeem werken en op papier twee kritische vragen stellen. Een over de tanks bij een anti-oorlogsdemo, een over de situatie in het kamp Vinicio Adames. De eerste vraag werd door een spreker beantwoord met: tanks kunnen ook vredig zijn. Bij de tweede vraag probeerde hij er makkelijk af te zijn door te zeggen dat jeugd belangrijk is en toen ging hij door met z´n blah blah verhaal. Dacht het niet, je gaat toch zeker antwoord geven op de vraag! ¨Show us that we are important,¨ riep Judith door de zaal, terwijl Adriaan ondertussen verhaal ging halen op het podium. We kregen applaus vanuit de zaal. En gelijk doken de persmuskieten op ons af. Onze Amerikaanse vrienden waren ondertussen bij ons komen staan omdat ze ook antwoord wilden. We kregen uiteindelijk geen antwoord, maar de goed nieuws show was doorbroken en we hadden enorm veel aandacht van de pers. Het debat eindigde om 15.30, maar wij stonden rond 17.00 pas weer buiten.

Vandaag zijn we met een groep verhuisd naar het tweede Youth Camp, omdat het dichterbij de bijeenkomsten is en omdat onze Amerikaanse en Braziliaanse kameraden ook gingen.

Nu gaan we ons best doen om hippies bang te maken. Hadden we net onze tent opgezet, komt er een hippie op ons af dat ze besloten hadden dat in hun gebied geen alcohol of cola gedronken mocht worden...Als dat geen imperialisme is...

For a songwriting friend, news about the WSF will follow soon.


maandag, januari 23, 2006

 

Wereld Sociaal Forum Caracas 1 - De Chavez show

Zaterdagmorgen zijn we uit Coro vertrokken. In de bus zat ook een jongen die vrijwilliger was op het WSF als vertaler Spaans-Engels. Omdat we dit keer overdag reisden konden we veel van het land zien. Net buiten Coro begon het duin landschap, vervolgens een savanah achtig iets, toen de stranden met palmbomen en daarna de bergen.

Eenmaal in Caracas hielp de jongen uit Coro ons aan een stadsbus naar La Bandera (het grote busstation). Vandaaruit pakten we de stadsbus naar Poliedro waar we ons moesten registreren voor het kamp. We hebben wel tien keer gedacht, waar gaan we helemaal heen. Maar we werden netjes afgezet en uitgezwaaid. Op Poliedro moest alles snel, snel. Na de inschrijving gingen we met een busje naar het park Vinicio Adames waar het Youth Camp is. Daar bleek dat er nog veel werk te verzetten was. We werden het bos ingestuurd en daar moest iedereen in het donker z´n tent opzetten. ´s Avonds was het wel gezellig bij het kampvuur.

De volgende morgen kwam heel het kamp bij elkaar om te bespreken wat er georganiseerd moest worden. De verantwoordelijke voor het kamp wilde eerst haar verhaal doen. We moesten begrijpen dat het WSF nog niet begonnen was en dat alles er zou komen. Dit lijkt vandaag al wat meer vorm te krijgen. Er zijn nu genoeg toiletten en douches.

Na de meeting zijn we met een groepje (Amerikanen, Brazilianen, Colombianen en een Venezuelaan) naar Caracas gegaan. Dat was een hele onderneming die we gelukkig niet meer hoeven te herhalen, omdat er nu gratis pendelbussen zijn. Eerst boodschappen gedaan bij Parque Central en toen naar park Los Coabos. We wilden wel is zien hoe dat park eruit ziet, omdat dat de tweede locatie is van het Youth Camp. Het is een groot, relaxed park. Op straat kwamen we een tafeltje van het Alternative Social Forum tegen. Hun posters hangen overal. We gaan ook daar maar is kijken.

We wilden daarna gaan kijken bij het concert dat gegeven werd op Av. Bolivar in het kader van het WSF, en kwamen toen in de Chavez show terrecht. De hele straat stond vol met stands van de regering. Het ministerie van Financien (die het WSF sponsort), de verschillende sociale projecten en...het leger...op een anti-oorlogsfestival als het WSF! Ze stonder er met jeeps met een anti-tank wapen. Verder was er overal Chavez merchandise. Het zag er allemaal erg gelikt uit. Er was echter niets te zien van de sociale beweging, zelfs geen stand van het WSF.

Voorzover we het nu gezien hebben lijkt het erop dat het WSF geworden is tot een Chavez show en het feestje van de middenklasse. Het Youth Camp zit ver buiten de stad, contact met de bevolking is onmogelijk daardoor. Mensen worden dwars door de stad gestuurd om te registeren daarvoor. Het lijkt er sterk op dat de jongeren hier niet gewenst zijn. Het WSF lijkt zo een tandeloze tijger te zijn geworden.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

eXTReMe Tracker